تبليغاتX
رحمت یزدان
شنبه هجدهم اسفند 1386 ساعت 22:45

   ساكتي! اما گويا !

             

"  انا هديناه السبيل  اما شاكرا واما كفورا "

 

 

. مسافرم  ! راه حق را تو مي داني 

                                           اما

                                                   نمي پرسم .

مسافرم ! در راه  مانده ام .

                                   منزلت را فراموش كرده ام

 

 

اوخواهد آمد وتورا اي بهار دل زنده خواهد كرد.

 

"  اين المو مل لاحياء الكتاب وحدوده "

 

 

1-  هيچ نبودم !" هل اتي علي الانسان حين من الدهر لم يكن شيئا مذكورا "

قر آن براي هدايت بشر آمد . ( انسان سازي _ آدم شدن ) . قوانين تكامل اما ثابت .

 

2- هدف تنها انتظام جامعه نيست .

3-اي بهار دل چه غريبانه در گوشه طاقچه خاك مي خوري وگاهي منت به سرت مي گذاريم و خاك روي جلدت را پاك مي كنيم .

4- برسر دو راهي مي مانيم استخاره مي كنيم ومنتي برسر قرآن ايات استخاره را مي خوانيم .

5- دلمون مي گيره يه تفال . دلمونو مي شكونن براي اروم شدن تازه فقط روي سينه مي ذاريم .

6- تومراسم ختم براي شادي روح تازه در گذشته

7- شبهاي جمعه براي شادي روح اموات ( ياسين – الرحمن ) همين

آيا قران براي همينها آمده است ؟ ايا قران را ...      ؟

آيا قران نبايد زنده شود ؟

 

نوشته شده توسط مهدوی | لینک ثابت | موضوع: